Ebru Asya Şiirleri - Şair Ebru Asya

ve sular;
hiçbir sırrımı
bana geriye bağışlamadı.

sıkışıyor şimdi göğsüm
içime ağlıyorum sensiz
perdeleyip çığlıklarımı
çivilenmiş sokaklarından geçiyorum
mırıldanıyorum bir evin sancılı kapısında
atılganlığım kırıyor kavgamdaki inadımın ayaklarını

gece tenli nağmeler harmanlanıyor yüreğimde
çocuk düşlerimi balkona asıyorum
rüzgar ve güneşin aldırmazlığında kurur belki

masalların darağacında budanmış ömrüm

kirli kanatları yırtılsın bütün şerlerin
nalesi duyulmasın
bir şeyler toparlanıp çekip gittiler
gözlerim şavkımayı unuttu
yerini unuttu yüzümde gülüşlerim

kendimi dinleyip geldim
dinleneceğim yerin çok uzağından
takip ettiğim izlerinle konuştum

her 'gün' yeniden
giyinip soyunuyor dedi

ak bir buluttum
dudaklarıma gülücükler kondurduğum
her biri bir sancıya kurulunca saatlerin
kırıldı kalemim yerle bir oldum

her geçip giden gün için
dolanıp zamanın boynuna
ipini çekti dün sığıntısı


sesimi sıktım haykırmamak için