...bir gün
bir renk armonisi sağnağına uğradım
kanayan ruhumu dindiren renkler konuşuyordu
suya dokunan ay gibi dökülmüş desenler
susuzluğumu gideren gül bahçeleri vardı
genç bir kadının elinden çıkan
ve o renkleri taşıdım şehre
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta