Karanlık zindanlarda açtım gözlerimi hayata.
Yanımda ne bir sevenim ne eşim ne de dostum...
Yıllardır kurumayan kanlı yaşım aksa da,
Terketmem bu zindanı, ben buralı oldum.
İstemem dinmesin yarin cefası gönlümde.
Sevmesin beni ne ağaçlar ne de kuşlar.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta