Karanlık zindanlarda açtım gözlerimi hayata.
Yanımda ne bir sevenim ne eşim ne de dostum...
Yıllardır kurumayan kanlı yaşım aksa da,
Terketmem bu zindanı, ben buralı oldum.
İstemem dinmesin yarin cefası gönlümde.
Sevmesin beni ne ağaçlar ne de kuşlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta