Soluduğum o akşamlarda duyumsardım güzellikleri,
Hecelerdim mutluluğu yanağımdaki tebbessümlerimde,
Sen hala kayguzular diyarının yılmak bilmez meleğiydin,
Yüreğime indirdiğim güz akşamlarında soludum seni.
Solgun gecelerde, güz yağmurlarını tadardın bir başına,
Ben yine perişan olurdum, peşisıra ağlar giderdim.
Gözlerinin mavi boşluğunda kendimi bulurken,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta