Nefes alır gibi, tutkun ve hisli.
Sokaklar birleşti yolumu kesti.
Ebede atacak oldum imzayı,
Gündüzler susup,tarih bana küstü.
Sancaklar salınır geniş göklerde,
Bulutlar gezerken ıssız göklerde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta