Varlığın eşiğinde uzar yol; sanki ezelden bir iz,
Adımlarım dokunur görünmeyen âlemlere.
İçimde kadim bir sessizlik: sorma, adı yalnız biz,
Gecenin nabzı karışır, ruhumun derin çöllere.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta