Bu topraklar, fakir Anadolunun mağrur yüzü,
Medeniyet denilen kahpenin kalbi bu şehir.
Can verir baharı, inadına öldürür güzü,
Geceleyin nur saçar, gündüz katran gibi zehir.
Nam salmış cihana bu şehrin taş kalpli kızları,
Kimler harcanmış bu sokaklarda bir naz uğruna.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta