Munzurla on beşimde tanıştım
Dostça ahbapça, yiğitçe kucakladı…
Benle birlikte benliğimi sardı büsbütün
Ben munzurun dostu munzurun ahbabı…
Munzur:Can yoldaşım olmuştu;
İşte o zaman unuttum kimsesizliğimi
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




munzur bir hayat bir özlemdir. munzur bir başlangıç bir bitiştir. munzurda olmak başkadır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta