Geceydi bir an karanlıktı belki zaman.
Ancak geceydi ve gebeydi aydınlığa.
Oysa gecenin nuruydu sabahın aydınlığı.
Gecenin içinde gizem, cennetin sesi gibi yansıyordu vakte.
Vakit aşktı kalpte.
Bir ruh adamıştı gözlerinin ruhunu sonsuzluğa dek.
Sabahın eşsiz namesinde,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta