Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
bu semavi yoğunluk taşıyan şiiriniz bana Artukoğullarının inşaa ettiği medreselerin kesme taştan sıcak odalarını-samimiyet dolu ortamını yaşattı!!!müteşekkirim! iradenize-kaleminize!!saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta