Kumrular dostum benim, güvercinler sırdaşım,
Laklakiyet çağımda, leyleklerdi yoldaşım.
Bir lokma ekmeğimi bölüşürdüm onlarla,
Balkonum boş kalmışsa; o gün pişmezdi aşım.
Martı çığlıklarında İstanbul'u ağlarım,
İpek kanatlarında kesişiyor yıllarım.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta