Kumrular dostum benim, güvercinler sırdaşım,
Laklakiyet çağımda, leyleklerdi yoldaşım.
Bir lokma ekmeğimi bölüşürdüm onlarla,
Balkonum boş kalmışsa; o gün pişmezdi aşım.
Martı çığlıklarında İstanbul'u ağlarım,
İpek kanatlarında kesişiyor yıllarım.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta