başımı kaldırdım; karanlık bir kuyu
duvarlarında yankılanmayan rüya
yörüngesinden ayrılan gezegen gibi
usulca gömüldüm yalnızlığa
resmi silmeye başladı tualdeki çığlıklar
ansızın geldi sessizlik!
anladım ki sonbahar
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!



