Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Emektir insanı var eden
Yokluk ölümsüzleşir
Şiirle sevgiyle.
İçinizdeki çocuk çok yaşasın,
Yaşam kimseyi aşksız koymasın.
Çocuksu şiirleriniz
Destanlar yazsın,
Sonsuz güzellikteki şiirlerde kalın!
***TEBRİKLER BU GÜZELLİK İÇİN***
teşekkürler bu güzel dileklerden oluşmuş şiire....sevgiyle
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta