oradaydık ve kuzeye doğru sürüyorduk
küreselleşme deyince mcdonalds değil doru bi at geliyordu aklımıza
bi yeniçeri yoktu üzerinde, sazı omuzunda bi şair yoktu, bi prens: hayır
soru yoktu, zaman yoktu, yol yoktu:yalnız aşkla yaralı bi şarkı
yüksek sesle gelişiyordu müzik ve şöyle diyordu kadın:
dünyadan geriye yalnız kül kalsa ve başlatan sen olsan o yangını
ben de tutuşurdum som altın dudaklarım da: yakan sensen ne fark eder
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta