yarınları toplamış sırtında çuvalla bir adam
güneşli dağda yürümüş bir başına
dalgalar çağırmış onu, kuşlar da göğe
sırtında eski bir çuvalla yürümüş bir dağ boyunca
bir bir çıkmış dostları karşısına
adam, konuşmadan yürümüş güneşli bir dağ boyunca
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta