düzgün baba
kurtar bizi; ey! mazlum ulusların umudu, ışığı; gazi paşa
asla sana değmesin nazar-aldırma kem göze-çatık kaşa
ah canlar! sebil sofranı paylaş-dağıt yoksula-kurda-kuşa
hapşırınca, dilekle-hep bir ağızdan deriz: “sen çok yaşa”
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Sevgisini sebil eyleyen dostlar buraya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta