Düzğün Baba ulu eren
Demiş sizin olsun himmet
Çıkmış dağın tepesine
Mal davara etmiş hizmet
Devrişliği vermiş boşa
Demiş emeğinle yaşa
Yeşillenmiş kuru meşe
Düzğün dağın tepesinde
İstememiş yoktan, varı
Giymiş çarığı, şalvarı
Beslemiş malı,davarı
Düzğün dağın tepesinde
Ululuğu gelir ondan
Kalbi dolu mazlum insan
İşinin ehli bir çoban
Düzğün dağın tepesinde
Dilekler tutulur burda
Umut olmuş nice derde
Kurbanlar kesilir pirde
Düzğün dağın tepesinde
Mekanı yurdu budadır
Şimdi dolanır sırdadır
Doğan Baba huzurdadır
Düzğün dağın tepesinde
Ozan Doğan Can Baba
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta