Yalnızlığın vücut bulmuş haliyken,
Buna muhalif bir el kurdu düzenimi.
Sinsi vesveselerle peydah oldu bu tezgah.
Kalabalıklar önünde verdiler kefenimi...
Nerden bilebilirdim ki;
Sınırlıydı insanın gözüyle göreceği.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta