Yaşarken “dik” dur, ölünce “düz” yatasın.
Ölüm öç değil göçtür, ebediyete tat katasın
Gönül durgun yiğit yorgun, dargınlığı atasın.
Hazineler gömülürken, çöpler yakılır.
Saçsız başta “bit”, kapısız evde “kilit” olmaz
“Arsızdan” alim, “hırsızdan” yiğit olmaz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta