Düşüncemin beksini bıraktım,
Aynalar kalmış sukutu görsün,
Sessiz hüznüm orada bak.
Gözlerinle fısılda kulağıma
Parmak uçlarınla dokun ruhuma
Akrep dilleriyle değil,
Güvercin gagasıyla derdini dök.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bir koku var bu şiirde eski çok eskilerden gelen. Nasıl desem sanki Fuzulî oturmuş divanını yeniden yazıyor gibi bir mumun altında. Mumun kokusunu alıyorum, buhuru içime akıyor. Muharrem, sen bu çağda hortlamış bir gazelhansın.. Hep sevgiyle hep dostça... Başarılar... IRGAT ŞUî
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta