Benki Kafkas ilinde yetim kalmış biriyim,
Osmanlı’dan alınan yerlerin esiriyim,
Yok ki artık vatanım uğruna can vereyim.
Ayırdılar yurdumdan vatanımdan terk benim,
Yuvasından sürülmüş yersiz yurtsuz TÜRK benim.
İkinci cihan harbi başladığı günlerdi,
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




'İkinci cihan harbi başladığı günlerdi,
Ne kadar erkek varsa hepsi cephedelerdi.
Ne idi ki moskofun bizimle olan derdi,'.. birinci cihan harbinde de böyle idi... ne kadar cesur erkek varsa hepsi kara toprağın altına girdi bu vatan uğrunda geriye kalan yaşlılar, kadınlar, çocuklar, sakat gaziler ve korkak erkekler üstündevatandan kovulan düşamanla birlik Lozanda verildi misakı millimiz... evet lozan hani şimdi zafer dediğimiz... nice zaferler var desenize hezimetten beter ve nice mağlubiyetler var zaferden asil...
'Esir olsa da bile herkes kendi yurdunda,
Uygur esir olsa da yaşıyor vatanında,
Duygularımı kimse anlayamaz şu anda.'... gurbette vatanı yaşayanlar vatana hasrettir, vatanda gurbeti yaşayanlara yaşamak derttir.. Leyla hayal oldu yıllar var ki.. ne vatanda ne gurbtteyiz biz... Mecnunun Leylasına değil Akifin Leylasına hasretiz... saygılar ve tebrikler... her Türkün kaderi aynı galiba...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta