Uzaklardan bile duysam sesini
Kahkahalarim kalabalıklara karışırdı
Sıkışmış binalarin arasinda çiçekler açardı
Gözlerin ikindi güneşinin batişindaki kızıllık
Taşlara okşasa yüzün ipeksi bir mutluluk
Gülünce bütün yıldızlar gozbebeklerine
toplasirdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta