Duymazken kimse haykırışlarımı fırtınaların ortasındaydım
Görmezlerken direnmemi yalnızlıklar diyarının kapısındaydım
Harflerin tam orda yerindeydim;
Gözyaşlarım dinmişti artık
Kanıksamıştı ruhum artık yalnızlığı
Alışmıştı ruhum fark edilmemeye…
Diyor ya şair,çatışmaların orta yerinde bir çocuk yüzüydüm diye;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta