Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Bizi asıl şımartan yine kendimiziz....Yamacımızdaki doğru kişinin vesile olduğu bu güzel şımarıklık anı,ömre bedeldir değil mi? Resmi bile yüzümüzü güldürür sesi her an kulaklarımıza çınlarken......Varlığına duyduğumuz şükrün azı-çoku yani miktarı yoktur....Had safhadadır yani.................Yürek titrer adını bile geçirse içinden......Gönül köşkünün yegane sahibidir 'o'.....Ne mutlu böyle bir güzelliğe nail olabilene....
Yüreğinize sağlık Mustafa bey...Yine coşmuş kaleminiz,coştu kalemim............
Mevlama emanetsiniz :))))))))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta