Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
merhaba zekiye hanım nasılsınız ben cafer tazegül yine döktürmüşsünüz çok güze yazmışınız yüreğine sağlık benimde bundan sonra şiirlerim rutin bir şekilde bu sitede yayınlanacak memet beyede selamlarımı söyle
Bence duygularınızı giydirmişsiniz şiirinize.... Giyinen siz olmuşsunuz... Severek okudum, tebrik ediyorum sizi.... Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta