Akşamın dudakları usulca öpüyor beni
hafif nemli rüzgarlar tutuyor ellerimi
alacalı gölgeler kapatıyor gözlerimi
özlemle titreyen kollar sarıyor bedenimi
yavaşça bir itiraf fısıldanıyor kulaklarıma
biri koş gel bana diyerek çekip alıyor kollarına
arzulu ılık öpücükler yaktıkça yakıyor tenimi
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta