Bir rüzgâr misali gönül dağında
Her dem ılgıt ılgıt esti duygular
Ruhumun her ani karanlığında
Bir kâbus misali bastı duygular
Günü geldi esir etti sevdaya
Günü geldi kement bağladı aya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta