Yağmurlar içinde çocukluğum ıslandı, üşüdü
Fırtınalar ruhumu yaraladı,acı ile öfkem büyüdü
Geceler isyanlarımla çığlk çığlıktı, kimse duymadı
Kırıldım yoruldum,ama hep varoldum
İnadına yaşamak dedim ellerime umutlar doldurdum
Dudaklarımda dualar ,cesareti azmimle bir ettim
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta