Yaşantım süresince doğrunun eşit sonsuzluğu üzerinde süregelen,
Zamamın kısmi seyrinde değer bulmuş bir insan daha oldu.
Bunu tekrar yaşamanın vermiş olduğu tezahürün neticesi sensin.
Yaşam denilen öyküme, ânın sürüklediği en küçük külçenin benliğimde büyüttüğü pare pare bölünen simetrinin birleştirdiği bütün ‘
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta