Zaman aynı, mekan aynı mekan,
Varlığını bilmek seni görememek,
İşte budur insanı yakan, yıkan,
Çağırsam adını, duyar mısın sesimi.
Her yer düzlük, ova, Çukurova,
Ama çıksam Adana’nın en yüksek tepesine,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta