Bir doyumsuz saba rüzgarı tenimdeki.
Haber veriyor nihayetini aşkımın
Ve kabul ediyorum artık, çünkü yarın
Yokmuş aslında başından beri
Kabul ediyorum ağlamaksız bakışlarla.
Rüzgarı esen benmişim oysa
Bir rüzgarı esen benim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta