Duy kalbim!
insanlar çoğullaştıkça yalnızlaşırlar...
gör kalbim!
yalnızlaştıkça çoğalır insanlar...
duydum gördüm yaşadım
çoğul yalnızlıklarımda...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Duy Kalbim
Duy kalbim!
insanlar çoğullaştıkça yalnızlaşırlar...
gör kalbim!
yalnızlaştıkça çoğalır insanlar...
duydum gördüm yaşadım
çoğul yalnızlıklarımda...
''çoğul yalnızlıklar''
İyi tarafı da var yinede birazcık huzur bulabilene...
Kutluyorum sayın Özgür Kapcı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta