Babam duy beni Şiiri - Aysel Eğrek

Babam ne olur ! duy sesimi ....
Mezarına sarıldım, ağladım.
Toprağını sevdim ! ..,
Göz yaşlarımı mezarına akıttım.

Ben anlattım , sen sustun,
Ben ağladım, her şey sustu ...
Göz yaşlarımı bağrına bastı toprak ...
Sanki sen gibi hissettim sevdim ...

Dün saatlerce yanında kaldım,
Sarılıp uyudum, uyudum.
Seni sever gibi toprağını sevdim,
Ellerimle hasretini yoğurdum.

Bir buçuk yıl geçti gidişinden,
Ama hiç eksilmedin içimden.
Her gün daha çok büyüyorsun,
Kalbimde çoğalıyorsun.

"Gel" desem biliyorum gelemezsin,
Gönlüm yine de çağırıyor , neyleyim...
Gel sar beni, kokla beni , uyut beni ; ...
Hiç olmadı ! Rüyalarıma gel bariiii..

Çınar ağacım yıkıldı ! Gitti,
Kime güveneyim , kime gideyim ...
Kiminle konuşayım , kiminle dertleşeyim...
Çayımı, sigaramı kiminle içeyim?

Söyle babam, söylesene,
Kimin gözlerinde huzur bulayım?
Kimin yanında güvende olayım ...
Kime gidip içimi dökeyim ..

Ak saçlarının yumuşaklığını özledim,
O emek kokan saçlarını koklayayım .
Özleminle yanıyor yüreğim,
Hasretinle kavruluyor hüzünlerim .

Babacığım ! Derdim çok büyük,
Sana muhtacım, sensizim , biçareyim
Her gün biraz daha özlüyorum....
Her gün biraz daha sensiz eksiliyorum .....

Son nefeste buluşmak dileğim,
Sonsuza değin ! Sarılmak emelim ,
O gün , o an , o dakika........
En huzurlu anım olacak son nefesimde .....