Duy 1 Şiiri - Nilüfer Velieceoğlu

içimdeki yangını duyuyorsun ancak,
külümden doğan feryadımı değil...
aşkın şarabını içip
sessizliğimin zehrinden
kurtulduğumu duy...

mutluluğa haykırışımı
coşkulu tutkumu duy ...

aşkımın korlarını duy
günbatımı kızıllığında...

yasla başını soluma
kalbimin atışına...
toprak kadar doğurgan
toprak kadar kızıl.

duyumsa sevgili duyumsa...

öldüklerimi gömdüm bu toprağa
sırlarımı verdim en derinlere
şimdi, hepsi kızıl bir gelincik...

rüzgarda savrulurken suskunluklarını
duyumsa...

toprak kadar kızıl, toprak kadar doğurgan
yasla başını soluma...
kalbimin atışında, her bir gelincik bizim hikayemiz.
alev alev yandıklarını
duyumsa...
sadece duyumsa...