Bir ben varım , Bir de evim...Ve bu evde bir odam... Bu odada var olurum. Dört bir duvarı saydam... . Bir duvarı masal söyler,bana bir adım atar... Biri fikir dünyasının derinliğine bakar... . Siyasetin kapısını çalan ise yorulur... Yükü taşımak için, sırtına küfe vurur... . Bir dördüncü duvarın her an üstünde elim... Başım dara düşünce, sanat ile çözerim... . Çözdüğümde, içime, bütün renkleri akar... Diğer üç duvarıma,renkli perdeler takar...
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta