İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kustuğun her kelime kadar...
kusmak sözcüğü şiire yaraşmıyor.
+++
değersiz olduğumun farkına varalı 15 saat oldu,
çok karamsar bir dize.
+++
ne kadar sığınmasız göründüğümün...
çok güzel bir imge
+++
o sapır-sapır dökülen duvarlarıma sürdüm,
harcını sen karmıştın ya, işte o duvarlara...
ilginç...
+++
artık yazmadığım adın mı,
bana bunları söyleten, sürükleyen,
her cümlemin peşinde,
bir kör kuyu olsa da denizin,
zevk aldım, o cam gözlerde yüzmekten,
kendime takılıp düştüğümde seni,
farklı...
+++
alevinin içinde nefretle doldururken aşk, gözlerini,
sabrımı sınayan tanrıma yalvarışlarım oldu, itiraf ediyorum,
güzel...
+++
verdiğin canı almadın ya...
sürüne-sürüne uyandığım sabahları hatırladıkça, seni,
o sapır-sapır dökülen duvarlarıma astım,
harcını sen karmıştın ya, işte o duvarlara...
ne güzel!
+++
güldürme beni, nereye gidebilirsin, baksana etrafına,
bittiğimi görmek istemez miydin, eriyişimi,
dirhem-dirhem akarken can suyum,
yok oluşumun şahidi olmak istemez miydin,
sen de tutunmak istemez miydin,
o sapır-sapır dökülen, kendimi idam ettiğim duvarlarıma,
harcını sen karmıştın ya, işte o duvarlara..
ne güzel bir sitem!
.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta