Duvarlar,
içimi ürpertiyor, kalabalığın gölgesi düşünce.
Uzak düşüyorum hayata,
dokunsam soluk renklerine
ellerimle.
Çocuklar resim çizmeli,
rengarenk çiçekler, kuşlar.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta