Ne zaman ki gözlerim soğuk bir iklimdedir,
En beyaz bakışların kölesidir duvarlar.
Ellerim sevdâ adlı ateşten kilimdedir
Kilimden iklimlerin gölgesidir duvarlar.
Ne zaman ki benliğim açılsa sonsuzluğa,
Bakışım duvarlarda takılır ansızlığa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta