Duvara sordum; “sen kimsin? ” dedi ki ben senim.
Taşa, toprağa sordum; “siz kimsiniz? ” Dediler ki biz seniz.
Kendime sordum; “ben kimim? Dedi ki; onlar sen,fakat sen onlar değilsin”
Sende bir kalp var, onlarda yok, nerden geldi bu toprağa bu hisseden kalp.
Onda ateş yok sende var, nerden geldi toprağa bu yakıcı ateş?
Peki dedim bendeki bu fark ne? Dedi ki; “emanet”.
Dedim ki emanet gittiğinde ne olacak? Dedi ki; “ben olacağım.”
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta