Duvara sordum; “sen kimsin? ” dedi ki ben senim.
Taşa, toprağa sordum; “siz kimsiniz? ” Dediler ki biz seniz.
Kendime sordum; “ben kimim? Dedi ki; onlar sen,fakat sen onlar değilsin”
Sende bir kalp var, onlarda yok, nerden geldi bu toprağa bu hisseden kalp.
Onda ateş yok sende var, nerden geldi toprağa bu yakıcı ateş?
Peki dedim bendeki bu fark ne? Dedi ki; “emanet”.
Dedim ki emanet gittiğinde ne olacak? Dedi ki; “ben olacağım.”
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta