Sensizliğin boğazıma düğümlendiği bir akşam vakti
Yine kabus gibi çöktü üzerime.
Yalnızlığım tuttu ellerimden sürükledi yine beni sessiz sokaklara
Başım önümde ellerim cebimde,
Düşüncelerimin esaretinde hayallerim
Yürüdüm yolunu kaybetmiş kırlangıçlar gibi
Yürüdüm nereye uçtuğumu bilmeden.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta