Duy beni çocuk!
Sesimi duy!
Derin acılardan sesleniyorum sana,
zifiri karanlıktan..
Dipsiz uçurumlardan,
sessiz çığlıklardan,
sarılmaz yaralardan,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




her yerde var bir fısıltı ama duyurabilsek keşke sesimizi. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta