Ben duvarda asılı resminin masum gülüşüne alıştım
Zaman ve mesafeler insanı nelere alıştırmıyor ki
Mevsimlerin dönmesine alıştım nice yıllar geçti bak
Bir tek senin yokluğuna alışamadım buruk bu yürek
Bir tek seni unutamadım zamanla acılarına alıştım
Yokluğunun ağırlığı yüreğime çöreklenmiş ona da alıştım
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta