Görmüyor, duymuyor, hissetmiyorum.
Fakat biliyorum.
Vakit geliyor.
Yosun tutan ağaca çalan bir el beni teniyle kavuşturdu. Parmakları arasında kayboluyor,
Avucunda kalabilmek için çırpınıyordum.
Beni tekdüze bir eşyayı taşıyor gibi tutuyordu.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta