Görmüyor, duymuyor, hissetmiyorum.
Fakat biliyorum.
Vakit geliyor.
Yosun tutan ağaca çalan bir el beni teniyle kavuşturdu. Parmakları arasında kayboluyor,
Avucunda kalabilmek için çırpınıyordum.
Beni tekdüze bir eşyayı taşıyor gibi tutuyordu.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta