İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sen hiç duydun mu?
Duvarların ünlü bir ressam olduğunu.
Her çatlamasında ve her kıvrımında..incecik..
yanılası dudaklarının,gözlerinin..o minicik ellerinin
ve kısacası baştan aşağı senin resminin çizildiğini...
Benim duvarlarım ressam..Benim duvarlarım usta..
ve....elleri yok..
Duvarlara resmedilen hayaller... Bazende bir film karesi olurlar...
Tebrikler
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta