Yine dört duvar arasındayım gördün mü!
Her zamanki gibi kendimle konuşuyorum.
Kağıttan uçaklar yapıyorum;
Belki bu sefer düşmez diye peş peşe.
Hatıralarım üzerime yürüyor kol pençe,
Her tarafım sarılmış kaçmaya çalışıyorum delicesine.
Tam kurtuldum diyorum,bir duvar çıkıyor önüme;
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




melankoli alışıldık olsada acıyı hisseden şaire selam olsun...
çok güzel.duvarlar hep aşılsın inşallah.
kutlarım.
sevgiler.
tuğba tekeli
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta