Ne çok duvar var, karşısında insanlar yıkılır, duvar yıkılmaz
Ne çok duvar var, üflemeyle yıkılır, insanlar yıkılmaz
Aklımda bu iki söz, düşünüyorum
Doğanın içinde yavaş adımlarla yürüyorum
Dünya da insan olmasaydı, doğa ne olurdu?
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




İnsanlar davarlaştıkça duvarlar ördüler davarlar duvarların arasında davalarını bırakıp kendi pislikleri içinde yüzer oldular duvarın arkasını göremedikleri için de bu pisliğin doğal olduğunu zanneder oldular işte bağnazlık ve yobazlık duvarları yıkılasıcalar :)) harikasın üstat her şiirinizi okuyuşta ban filozofluk bulaşıyor :))
selamlar hürmetler
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta