İstanbul'dayım, Salacak'ta.
Cılız bir dut ağacına yaslamışım sırtımı,
Altımda kuru toprak üzerimde masmavi sema,
Karşımda nar gibi kızarmıış güneş.
Başımın üstünden kara bulutlar geçiyor küme küme,
Önümde insanlar öbek öbek.
'Hava bedava, güneş bedava, deniz bedava' diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İstanbulda dut ağacı Salacak ve Galata Kulesi haricinde de güzelllikler var eğer şiirlerinizde diğerlerine de imkan tanırsanız daha da renklenir zenginleşir diye düşünüyorum ...şiiriniz güzel olmuş tebrik eder saygılar sunarım....Mehmet Karlı
yureginize saglik, dost
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta