Düşüyorum umutlardan, pişmanlıkların gölgesine.
Sessizce bağırıyorum, duymayacak mı hiç kimse.
Sevmek değil miydi sonsuz sürecek eğlence.
Ben miydim seni bana düşündüren her gece.
Senin kapından geçiyorum, hem de öylesine.
Sevgiyi anlamazken, bitmez sanardım bu çile.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta