Önce, etrafımdakilerin devrilişini farkediyor gözlerim,
Sonra rüzgarın ıslığını duyuyor kulaklarım...
Yerin hissi kayıyor ayaklarımın altından,
Ve yön duygumu kaybediyorum.
Soğuk, üşüyorum, kimse kalmıyor etrafımda.
Karanlığı görüyor ve sessizliği duyuyorum
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta